Yahudilerin tahrikleriyle harekete geçen ve civar müşrik kabileleri de arkasına alan Mekkeli müşrikler İslâm’a darbe vurmak için Medine’ye büyük bir birlikle saldırı hazırlığına başladı. Fars asıllı Hz. Selmân’ın teklifini beğenen Efendimiz (s.a.v.) Medine’nin kuzeydoğusundan batısına değin uzanan büyük ve derin bir hendek kazdırdı. Efendimizin de bizzat eşlik ettiği bu kazılarda bazı noktalar karargah olarak hazırlanmıştı. Harratü Vâkım ile Bathan Vâdisi arasında yer alan bu hendeğin en zayıf noktası, Sel’ Dağı önlerinde bırakılmış, karargahlar da buraya kurulmuş, düşman buranın karşısında yer almaya zorlanmış, burada çarpışılmıştı. Mescidler, karargah noktalarına sonradan, (Hicrî birinci asrın sonlarında Ömer İbn Abdülaziz’in Medîne valiliği sırasında) bina edilmiştir. Bu mescidler; Fetih Mescidi, Selmân-ı Fârisî Mescidi, Hz. Ali Mescidi, Hz. Ömer Mescidi, Sa’d İbn Muaz Mescidi, Hz. Ebubekir Mescidi’dir. Hiçbir zaman toplam yedi mescid inşa edilmemiş olsa da bu alana Mescid-i Seb’â yani Yedi Mescid denilmiştir.
